نقش زمان و مکان در استنباط
28 بازدید
محل نشر: فقه اهل بیت (فارسی) » پاییز 1384 - شماره 43 »(75 صفحه - از 53 تا 127)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
تأثیر مقتضیات هر عصر بر اجتهاد و فقاهت غیر قابل انکار است. در روایات گوشه هایی از این واقعیت نمایان شده است و سخنان برخی از فقیهان شیعه و سنّی نیز بر آن گواهی می‏دهد. اما مراعات مرزهای این پدیده که انحصار حق قانون گذاری برای خداوند و حفظ جاودانگی شریعت است، لازم می‏باشد. از این رو سزاوار است به درستی مصادیق آن در تطبیق موضوعات بر موارد آنها و تغییر حکم به سبب تغییر ملاک و کشف مصداق‏های جدید برای موضوع و دگرگونی شیوه‏های اجرای حکم و پیدایش موضوعات نوین و رابطه این تأثیر با احکام حکومتی و نمود آن در تفسیر قرآن و سنت، مورد کاوش قرار گیرد. فقه اهل سنّت نیز اگر چه در طول تاریخ از این تحوّل بی نصیب نمانده است، اما تفاوت‏های آشکاری در این زمینه با فقه شیعه دارد که این نوشتار به تبیین مواردی از آن نیز پرداخته است. آیات قرآن، احادیث نبوی و اتفاق مسلمانان نشان می‏دهد که رسول خدا(ص) پیامبر خاتم، کتاب او آخرین کتاب، شریعت او خاتم شرایع و نبوت آن حضرت پایان بخش