پیدایش وهابیت و نگاهی به پیامدهای آن
26 بازدید
نحوه تهیه : فردی
محل انتشار : کلام اسلامی ) پاییز 1383 - شماره 51 )(15 صفحه - از 70 تا 84)
تعداد شرکت کننده : 0

سخنرانی حضرت آیت الله سبحانی دامت برکاته در گردهمایی روحانیون کاروانهای عمره مفرده که در تاریخ 21/3/83 در مجتمع فرهنگی امام خمینی‏رحمه الله، قم ایراد گردید.

وحدت و یکپارچگی امت اسلامی از اصولی است که قرآن بر آن تأکید دارد و هر نوع خدشه بر پیکر وحدت را ممنوع می‏شمارد، و همگان را به تمسّک به «حبل الله» دعوت می‏نماید، آنجا که می‏فرماید:

«واعتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمیعاً وَلا تَفَرَّقُوا».(1)

«همگی به ریسمان خدا چنگ بزنید و پراکنده نشوید».

نکته قابل توجه در آیه به کارگیری لفظ «حبل» به جای «قرآن» و «اسلام» است، یعنی به جای این که بفرماید به قرآن و به اسلام چنگ بزنید می‏فرماید: به «حبل الله» تمسک بجویید هر چند مقصود واقعی از

«حبل» همان قرآن و آیین مقدس اسلام است.

علت گزینش واژه «حبل» به جای این دو، شاید به خاطر تفهیم این نکته باشد که امت متفرّق و دو و یا چند گروهی، بسان انسانی است که به علتی به چاه افتد و حیات او مورد تهدید قرار گیرد، راه نجات چنین فردی در گرو این است که طنابی به چاه فرستاده شود، تا او به آن چنگ بزند و نجات یابد.

نجاتِ امّت متفرّق که بر اثر تفرقه و دودستگی، حیات مادی و معنوی او در آستانه خطر قرار می‏گیرد در تمسک به حبل وحدت است که در سایه وحدت کلمه در مراحل: اندیشه، و گفتار و رفتار، خود را از سرنوشت خطرناکی که در کمین او است نجات بخشد.

قرآن پیوسته، وحدت و اتفاق و همخوانی فکری و رفتاری را می‏ستاید، و پیوسته تفرقه و دودستگی را نکوهش می‏کند، و در دعوت به وحدت کلمه تا آنجا پیش می‏رود که افراد جامعه با ایمان را، برادر یکدیگر می‏خواند و می‏فرماید:

«اِنّما المُوءْمِنُونَ اِخْوَة».(2)

«موءمنان با هم برادرند».

تا در سایه اخوت دینی صفوف خود را فشرده سازند.

پیامبر گرامی اسلام‏صلی الله علیه و آله و سلم آنگاه که از اختلاف دو قبیله «اوس» و «خزرج» آگاه شد و دریافت بر اثر فتنه‏گری «جهود عنودی» به نام «شاس» نزدیک است آتش جنگ در کنار مسجدش میان جوانان آن دو طایفه، شعله‏ور گردد، خود را به میان آنان رسانید و چنین گفت:

«اللهَ ، اللهَ أبدعوی الجاهلیةِ وأنا بَیْن أظْهُرکُم وبعدَ أن هَداکُم الله بالإسلام، وأکرَمَکُم به، وقَطَع عَنْکُم أمرَ الجاهلیةِ واستنقَذَکم مِنَ الکُفر وألّف بَینَ قلوبکُم».(3)

«از خدا بترسید، از خدا بترسید، آیا در

برابر چشم من رسم جاهلیت را تجدید می‏کنید؟ آن هم پس از این که خدای بزرگ شما را به اسلام هدایت فرمود و گرامی داشت، و رشته جاهلیت را گسست، و شما را از کفر نجات بخشید،،و دلهایتان را به هم نزدیک و مهربان ساخت؟».

از دیدگاه قرآن یکی از بدترین عذاب‏های الهی این است که خدا ملتی را به خاطر سرکشی و کردار بد، گروه گروه سازد، و جامه دو دستگی بر پیکرشان بپوشاند چنانکه می‏فرماید:

«قُلْ هُوَ الْقادِرُ علی اگنْ یَبْعَثَ عَلَیْکُمْ عَذاباً مِنْ فَوقِکُمْ اگوْ مِنْ تَحْتِ اگرجلکُمْ اگوْ یَلْبِسَکُمْ شِیَعاً ویُذِیقَ بَعضکُمْ بَاْسَ بَعضٍ».(4)

«بگو او توانا است که از بالا یا از پایان عذابی بر شما بفرستد یا به صورت دسته‏های پراکنده، شما را با هم بیامیزد، و طعم جنگ و اختلاف را به هر یک از شما، به وسیله دیگری بچشاند».

امیر موءمنان علی‏علیه السلام می‏فرماید:«از تفرقه بپرهیزید، فرد یا گروه جدا شده از جامعه اسلامی طعمه شیطان است، چنانکه گوسفند جدا از گله، طعمه گرگ است».(5)

چهار قرن از مصیبت‏بارترین قرنها

قرن‏های ششم تا پایان قرن نهم از بدترین و مصیبت بارترین قرون، برای مسلمانان بود، و پیروان «صلیب» و «صنم» دست به دست هم دادند تا بر پیکر اسلام ضربات مهلک و کاری را وارد سازند.

و این هدف با گشودن سه جبهه جنگ صورت پذیرفت:

1. جنگهای صلیبی برای تصرف بیت المقدس که از اروپا آغاز گردید و حدود 200 سال به طول انجامید و میلیون‏ها کشته و مجروح و آواره به جای گذارد و از سال 489 آغاز گردید و تا سال 690 پایان پذیرفت.

.تهاجم گسترده مغول، این هجوم وحشیانه موقعی آغاز گردید که هنوز زخم دشنه صلیبیان بر پیکر «قدس» بهبود نیافته بود، که ناگهان ارتش بت‏پرست مغول، به رهبری «چنگیز» پا در رکاب کرد و شرق اسلامی را مورد تاخت و تاز قرار داد و در سال 656، خلافت عباسی را ساقط کرد، و این کار در زمانی انجام گرفت که مصر و شام، سخت با صلیبیان درگیر بود، و هلاکو فاتح بغداد، حکمران شرق اسلامی گردید.

جانشینان «هلاکو» (ایلخانیان) نیز راه «هلاکو» را تا مدتی ادامه دادند، حتّی غازان خان (694 703) پادشاه معروف ایلخانی با این که اسلام آورد، ولی هنوز اندیشه فتح دمشق و مصر را رها نکرده بود و در سال‏های 699 702 درگیری سخت وویرانگری میان ارتش ایلخانی و سلاطین شام و مصر، رخ داد و سرانجام حکومت ایلخانیان و جانشینان آنان با مرگ تیمور لنگ در سال 807 پایان پذیرفت.

3.فاجعه اندلس: این فاجعه موقعی رخ داد که آتش جنگ در شرق میان مسلمانان و مغول‏ها شعله‏ور بود، در چنین شرایطی جبهه سومی بر ضدّ مسلمانان در غرب اسلامی گشوده شد، و نبرد سخت و حساب شده‏ای میان مسلمانان و فرنگیان در سرزمین «اندلس» رخ داد که نتیجه آن تار و مار شدن مسلمانان و پناهندگی آنان به سرزمین «مغرب» گردید و همه اندلس و اسپانیای امروز که روزی، مهد تمدن اسلامی و مرکز علم و دانش بود، دربست در اختیار فرنگیان قرار گرفت. این نبرد از سال 609 آغاز گردید، و تا سال 898 پایان پذیرفت.

از این بیان نتیجه می‏گیریم که چهار قرن میانه‏ای در چهارده قرن اسلامی پربلاترین و مصیبت بارترین قرن‏ها بود، جهان اسلام در آن تاریخ ، به بزرگ مردی نیاز داشت که مصمم و قاطع بپا خیزد و با تکیه بر مشترکات،صفوف پراکنده را، وحدت بخشد و همه را بر ضد صلیب و صنم، و فرنگ و مغول و همه متجاوزان بسیج سازد. ... اداممه در لینک

آدرس اینترنتی